Buikgeluiden

#4: Anti-stolgarantie   

Tijdens een koude wandeling in februari vergeleek iemand me met een hond omdat ik afgeleid werd door een geluid in de bosjes dat ik niet kon thuisbrengen. Ik word altijd verleid door dingen die uit zichzelf bewegen. Dat kunnen geluiden zijn, of lichtjes, een mens of een ander dier.
Soms zou ik liever bergen zijn, dat lijkt me romantisch en rustig.   

Zelden heb ik overigens zo aandachtig gekeken naar een interview tussen twee mannen als tijdens de speciale boekenweekeditie van De Wereld Draait Door. Matthijs van Nieuwkerk ging even aan de kant zodat Adriaan van Dis in nostalgisch format zijn drie gasten wel kon laten (uit)praten.
Stephen Fry was er een van, hij bracht een ode aan het ongerichte leven. Het niet weten wat je bent of wil tot je per ongelijk iets blijkt te zijn en dat dan weer af schudden. Zoals je van een brave dandy mag verwachten verwees hij naar Oscar Wilde:

 

 

 

 

 

 

 

"If you want to be a grocer, or a general, or a politician, or a judge, you will invariably become it; that is your punishment. If you never know what you want to be, if you live what some might call the dynamic life but what I will call the artistic life, if each day you are unsure of who you are and what you know you will never become anything, and that is your reward."

De straf die staat op weten wat je wilt zijn is dat je dat bent. Nooit iets te zijn is een beloning. Misschien is dit een geschikte quote om te laten tatoeëren op een plek die je op familieverjaardagen makkelijk kunt ontbloten. Zodat je ooms of vaders of andere zekerheidsridders van gepaste repliek kan voorzien als ze zeggen dat het nooit iets gaat worden met jou.

Mijn moeder zegt wel eens dat ik niet met verandering om kan gaan. Vroeger vond ik dat ook, nu niet meer. Ik zou eerder zeggen dat ik het moeilijk vind als de verandering acuut van aard is.
De haarspeldbocht van het ineens kom ik zelden zonder overgeven door. Daarom houd ik wel van treinen en niet van vliegtuigen, je moet kunnen zien hoe iets verandert. Het is prettig om daarbij zelf ook te bewegen zodat je onderdeel bent van de verandering. Wat dat betreft begrijp ik mijn berg-ambitie niet. Misschien is het een horizonpraktijk, de troost van de verte die zich aan je blijft onttrekken en je belooft dat je niet hoeft te stollen.